______________________________
قزوين، تهران و قم تحصيل و تدريس حكمت و عرفان و رياضيات داشته و در اين شهرها مقلدينى نيز داشته است. در اواخر سال ١٣٤٢ با اصرار بسيارى از فضلاى تهران جهت تدريس و اقامت دعوت مى‌شود و پس از هجرت در مسجد تهران به امامت مشغول مى‌گردند. در سند بيوگرافيك ساواك ايشان چنين آمده است: «خمينى مدت چهار سال نزد آيت‌اللّه رفيعى درس خوانده و در حال حاضر از لحاظ علوم دينى و فقه و فلسفه و غيره همتايى ندارد و متقابلا" خمينى از او شنوايى دارد».

ساواك طى گزارش‌هاى متعددى نحوه فعاليت و مبارزه ايشان را چنين ثبت نموده است: «در سال ١٣٣٨ عليه موسيقى مبتذل در قزوين اعتراض كرده است. در ماجراى حمله به مدرسه فيضيه در دوم فروردين سال ١٣٤٢ بيانيه‌اى منتشر كرد. نامبرده در مورخ ١٩/ ٥/ ١٣٤٢ به ملاقات آيت‌اللّه خمينى در محل حبس ايشان رفته و به مدت نيم ساعت با يكديگر ملاقات داشته‌اند. در سوم ربيع‌الاول سال ١٣٨٣ ق نيز اعلاميه‌اى در پشتيبانى از آيت‌اللّه خمينى و روحانيون افراطى صادر نموده و از علماى مهاجر تهران نيز حمايت كرده است. طى گزارش ٢٢/ ١٠/ ١٣٤٢ نام وى در ليست مخالفين شديد دولت منجمله، ميرزا احمد آشتيانى، حاج شيخ محمدتقى آملى، حاج شيخ محمدرضا تنكابنى و آيت‌اللّه فلسفى ذكر گرديده است».

در تاريخ ١٦/ آبان/ ١٣٤٣ و تبعيد آيت‌اللّه خمينى به تركيه، وى تلگرافى خطاب به دولت تركيه ارسال و طى آن اعلام داشته: «ميهمان عاليقدرى كه در اين ايام قدم به خاك تركيه نهاده يكى از مراجع بزرگ دينى و نمونه كاملى از علم و فضيلت و تقوى است. از ملت همسايه خود انتظار مى‌رود كه به سپاس احترام به علم و فضيلت، مقدم ميهمان ارجمند خود را محترم شمرده و براى هميشه نام خود را در رديف علاقمندان به علم و تقوى ثبت نمايند». آيت‌اللّه رفيعى قزوينى در سن ٩٧ سالگى به علت بيمارى قلبى در ساعت ٢٤ مورخ ٢٣/ ١٠/ ١٣٥٣ در بيمارستان الوند تهران دعوت حق را لبيك گفت و شهربانى با تشييع جنازه وى مخالفت كرد و چون به زعم ساواك، اين مخالفت پليس به مصلحت نبود به شهربانى متذكر شد با تشييع جنازه نامبرده در روز اول محرم موافقت شود. و پس از آن جنازه ايشان به قم انتقال داده شد. ر. ك: بزم اهريمن، ج ٤، ص ٣٣٠ و ٣٣١