لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٨ - خطبة المؤلف

حضرت سيد المرسلين ٦ نموده، و ايشان بدل مودت عداوت كردند.

لهذا گاهى علماى ما رضوان اللَّه عليهم بعد از ذكر اهل بيت صلوات اللَّه عليهم صلوات نمى‌فرستاده‌اند بلكه سلام مى‌فرستاده‌اند از جهت تقيه از سنيان، و ليكن بنده در روضة المتقين اين رعايت نموده‌ام كه بعوض سلام صلوات فرستاده‌ام و گمان ندارم كه صدوق سلام فرستاده باشد چون كتابهاى تصانيف صدوق را كه قريب بزمان او نوشته‌اند اكثر اوقات اسم ائمه را با تعظيم و صلوات ياد مى‌كنند، پس ممكنست كه او يا شيعيان تقيه نموده باشند، و اليوم الحمد للّه كه به دولت ابد قرين تقيه در ايران، بلكه در جميع بلاد بر طرف شده است چرا اين رعايت بايد نمود.

على اى حال اكثر علماى عامه و خاصه گفته‌اند كه مراد از صلوات آنست كه حق سبحانه و تعالى دين آن حضرت را رواج دهد در عالم، و امت او را غالب گرداند بر ساير امم، و در روز قيامت شفيع امت بوده باشد، و امثال نفعهايى كه به امت برگردد، و الا رتبه آن حضرت به مرتبه رسيده است كه فوق آن مرتبه در قوت امكانى نمانده است كه از جهت آن حضرت ٦ طلب توان نمود، و چيزى كه از صلوات به آن حضرت عايد مى‌گردد فرح آن حضرت است به ثواب غير متناهى از جهت مصلى بر آن حضرت چنانكه خواهد آمد.

و فاضل دوانى ذكر كرده است كه چون آن حضرت را شفاعت كبرى كرامت كرده‌اند اين خصوصيتى بر روز قيامت ندارد، بلكه آن حضرت شفيع كاينات است در افاضه جود از مبدأ فياض بدليل‌

لولاك لما خلقت الافلاك.

پس صلوات بر آن حضرت استفاضه كمالات است از جهت مواد قابله كاينات. و به گفته مولانا اين سخن ازو نيست، بلكه از انوار تربت باب مدينه علم بر او فايض گشته است، در زوراء در حين زيارت آن حضرت با ساير تحقيقات كه‌