دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٥٠٥

اوصاف خدا ٢٨٧

قتل كعب و اخراج بنى نضير ٢٩٠

اطلاع از فرار غطريف ٢٩٣

اظهار علاقه نسبت به كوفه ٢٩٥

تسليم خدا شدن ٢٩٥

ثروت و عقل ٢٩٦

تسليم خواست خدا ٢٩٦

علم أفضل از مال است ٢٩٧

هيچكس در دنيا نمى‌ماند ٢٩٧

دنيا بلاخيز است ٢٩٩

دوست واقعى ناياب است ٢٩٩

شكايت از دوستان منافق ٢٩٩

خطاب امام ٧ به عبيد بن بريده ٣٠٠

اشاره به جنگ بدر ٣٠٠

خطاب امام ٧ به موسى بن حازم ٣٠٢

امام ٧ و خبر غيبى ٣٠٢

اظهار فراست از طرف امام ٧ ٣٠٣

سرزنش معاويه از ساختن مسجد ٣٠٣

عقل از درك خدا عاجز است ٣٠٤

درك حقيقت خدا ٣٠٦

جزاى اعمال و گفته‌ها ٣٠٦

وحشت را به هلاكت مكشان ٣٠٦

مناجات امام ٧ در جنگ خيبر ٣٠٧

ستايش امام ٧ از لشكريان خود ٣٠٩

از حرص پرهيز كن ٣٠٩

آمادگى براى مرگ ٣٠٩

امام ٧ و دنيا در قيافه‌اى زنى زيبا ٣١٠

نكوهش از غفلت و آرزوى دراز ٣١٣

دنيا خواب و خيال است ٣١٣

دنيا نابود ميشود ٣١٣

برترها از نظر امام ٧ ٣١٤

امام ٧ و پرهيز از حلال دنيا ٣١٦

پرونده عمر از ديدگاه امام ٧ ٣١٦

دنيا مسافرخانه است ٣١٧

قدرت نمى‌ماند ٣١٩

اندرز امام ٧ به جابر ٣٢٠

وضع سلاطين گذشته ٣٢٢

اظهار علاقه به فاطمه ٣ ٣٢٨

رفتن جوانى و آمدن پيرى ٣٣١

عاقل دورانديش است ٣٣٢

ترغيب به تحصيل علم ٣٣٣

افتخار به علم و دانش ٣٣٥

ثروت، سخاوت و فقاهت ٣٣٥

كم‌گوئى و به موقع‌گوئى ٣٣٦

نهى از عيب‌جوئى ٣٣٦

امتيازات دوست واقعى ٣٣٨