دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٥٠ - نصيحت امام حسين ع و تنبيه او بر شهادت خود و أولاد كرام
بهشت جاويدان را درخواست كن.
٩١- هرچه مىتوانى در خواسته خود كوشش كن، شايد بتوانى در سرزمين بهشت وارد شوى و به آسايش خانههائى كه ويرانى ندارد دستيابى.
٩٢- و به لذتى برسى كه پايانى براى آن نيست و از نيروى شرافتى برخوردار شوى كه از چنگت بيرون نمىآورند.
|
در وقت تلاوت چه بهشت آيد پيش |
آن را ز خداى خود بخواه اي درويش |
|
|
روزى كه به آن سراى معمور رسى |
عيشى بكنى بيش از انديشه خويش |
|
٩٣- آنگاه كه تصميم به كار نيك گرفتى از ترس موانعى كه در پيش است، از هواى نفس خود سبقت بگير، زيرا هواى نفس و موانع خير هميشه در حركت هستند.
٩٤- آنگاه كه بفكر كار ناباب افتادى چشم خود را ببند و مثل كارهائى كه از آنها پرهيز مىكنند، از آن پرهيز كن.
|
چون نيت خير در دلت يابد راه |
بشتاب كه شيطان نزند ره ناگاه |
|
|
از نيت شر روى بگردان و بگو |
لا حول و لا قوّة الّا باللّه |
|
٩٥- هرچه مىتوانى به مهمان احترام كن. آن قدر به او احترام نما كه فكر كند تو از اقوام و ميراثخوارش هستى.
٩٦- نسبت به دوست تواضع كن و براى او همانند پدر مهربان نسبت به فرزند باش.
٩٧- آنگاه كه با رفيق خود دوستى مىكنى، دوستى خود را با وى حفظ كن تا هميشه از تو دفاع كند.