دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤١ - مرثيه حضرت خاتم ص
تو پناه آورده رحم كن.
٥٢- اى صاحب شرف من به تو تكيه كردهام، خوشا بحال كسى كه تو اربابش باشى.
|
اى نور رخت چراغ هر درويشى |
وى داغ غمت مرهم هر دل ريشى |
|
|
جز روى تو نيست قبله هر كيشى |
بخشاى به حال بىكسى، بىخويشى |
|
٥٣- خوشا بحال كسى كه (از گناهانش) پشيمان است و شبزندهدار و به خداى نيرومند سختيهاى خود را عرضه مىكند.
٥٤- بيش از عشق به مولاى خود نه مرضى دارد و نه دردى (و به خاطر اين عشق، شب مىسوزد)
٥٥- وقتى در تاريكى با خدا زمزمه مىكند، خدا پاسخ او را مىدهد سپس وى را مىپذيرد.
|
خوشوقت كسى كه شد پشيمان ز گناه |
بىخوابى درد اوست از شوق اللّه |
|
|
در خلوت تاريك كه حقّ را خواند |
لبيك بگوش جان او يابد راه |
|
٥٦- (خدا به چنين بندهاى مىگويد) آى بنده من تو كه زير چتر حمايت من هستى از من درخواست كردى و هرچه گفتى من آن را شنيدم.
٥٧- صداى تو را فرشتگانم دوست دارند بشنوند، اينك گناهت را بخشيدم.
٥٨- در بهشت جاويدان هرآنچه بخواهى موجود است[١] خوشا آن بهشت او، خوشا آن بهشت او بازهم خوشا بهشت او.
٥٩- بدون وحشت و ترس از من تقاضا كن و بيم نداشته باش كه من خداى
[١]- سوره زخرف آية ٧١« فِيها ما تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ»