دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٠٥ - نهى از گفتن اسرار با غير كرام و ابرار
احترام به شايستگان
١٤٩٠- احترام به آزادگان قرض دادن است و
محبت به ناكسان كمك به نقص و بدگوئى.
١٤٩١- به دانه بارانى كه از آسمان مىبارد نگاه كن اگر در صدف قرار گرفت مرواريد مىگردد و اگر در دهان افعىها افتد زهر مىشود.
|
نيكى به كسى كن كه بود أهل كرم |
با مردم بد، مكن كز آن يابى غم |
|
|
آن قطره كه در صدف شود گوهر پاك |
چون در دهن مار كنى گردد سم |
|
توضيح: شايستگان در برابر احترام خود را مديون مىدانند ولى ناكسان محبت را به باج سبيل تفسير مىكنند و صرفنظر از اينكه محبت، در مسير نقص و عيب جامعه صرف شده هرگاه، كمك به ناكس ادامه نيافت به عيبجوئى و بدگوئى از محبتكننده كه بعد ادامه نداده مىپردازد.
به شخصيتها براى حاجت
خود فشار مياور
١٤٩٢- آنگاه كه از شخص سخاوتمند خواستهاى دارى، خود را نشان
او بدهى و سلام كنى و تسليم او باشى كافى است.
١٤٩٣- وقتى ديد سلام كردى حاجت تو را بخاطر مىآورد و گويا خود را متعهد مىداند خواستهى تو را انجام دهد.
|
هركس كه شود نقطه وحدت يارش |
گردد ز كرم گرد سخا پرگارش |
|
|
محتاج كه از دور ببيند خواهد |
كز غايت لطف خود بسازد كارش |
|