دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٩٩ - تنبيه به زوال زمان و فناى جهان
كسانى كه منكر قيامت هستند اشتباه مىكنند
١٤٦٧- منجم و
پزشك هر دو مىگويند مردهها زنده نمىشوند من به شما مىگويم:
١٤٦٨- اگر حرف شما صحيح باشد من ضرر نمىكنم ولى اگر حرف من صحيح باشد شما ضرر مىكنيد (چون من ذخيره آخرت آوردهام و شما نياوردهايد.)
|
جمعى كه ز سرّ كار غافل باشند |
از جهل به نفى حشر قائل باشند |
|
|
گر نيست قيامت چه زيان مؤمن را |
ور هست حكيمان همه جاهل باشند |
|
توضيح: كسى كه منجم يا پزشك باشد منكر خدا و قيامت نيست، بلكه نظر امام ٧ به منجم و طبيب آن عصر بوده كه غالبا هم يهودى بودهاند و اين گروهها كه در اسرار عالم بيشتر دقت مىكنند، نسبت به گروههاى ديگر ضايعات اعتقادى بيشتر دارند بهمين جهت امام ٧ نام اين دو گروه را آورده است.
توجه به نابودى جهان
١٤٦٩- جهان فقط
يك بيدارى و خواب است و ميان اين خواب و بيدارى روز و شبى است.
١٤٧٠- دستهاى زنده مىشوند و گروهى ديگر مىميرند، روزگار قانون را اجرا مىكند و نبايد سرزنش شود و بازخواست (چون اجراكننده به وظيفه خود عمل مىكند.)
|
در ذات جهان چه نيست أنوار قدم |
پيوسته كشد رخت به سرحد عدم |
|