دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٥٧ - اظهار دليرى و دعوى شيرى
١٣١٥- همنام پيامبر خدا ٦ كه جانم فداى او باد مىباشد، فرزندان من مواظب باشيد او را تنها مگذاريد و به كمك او بشتابيد (و از خدا تعجيل در فرجش را بخواهيد.)
|
روزى كه شود سر ولايت ظاهر |
وز هر طرفى شود هدايت ظاهر |
|
|
از مشرق تحقيق برآيد خورشيد |
گردد همه جا نور عنايت ظاهر |
|
سخن با أبو بكر
١٣١٦- اى أبا
بكر آگاهى و جاهل نيستى كه على ٧ بهترين فرد روى زمين (از ميان طبقات
مختلف) است.
١٣١٧- و مىدانى كه رسول خدا ٦ در حقّ وى وصيت كرد و در گفتههاى خود فضائل و امتيازهاى او را بيان داشت.
توضيح: در بعضى از نسخهها اين شعر اضافه است:
|
و لا تبخسن حقّه و اردد الورى |
اليه فانّ اللّه ليس بغافل[١] |
|
به حقّ على ٧ ضربه مزن و آن را به وى بازگردان، زيرا خدا غافل نيست.
|
سرچشمه علم و معرفت جان عليّ ٧ است |
هركس كه از آن چشمه خورد آب ولى است |
|
|
خورشيد كه بهر طاعتش راجع شد |
در باب كمال و فضل او نص جلى است |
|
[١]- در بعضى نسخهها بجاى فان اللّه ليس بغافل اين جمله است فان اللّه اصدق قائل. كه اشاره است به آيه الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ.