دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٠٧ - بازداشتن نفس از حرص و هوى
|
اى خصم كه بخت ز دولتت برگشته |
تا چند دوى گرد جهان سرگشته |
|
|
بنشين كه چه سايه مىدود از پى تو |
رزق تو كه در ازل مقرر گشته |
|
مناجات امام ٧ در خيبر به هنگام قتل مرّة بن مروان ١١٠٠- پروردگارا! فقط به تو توجه كرده! هدف من توئى و رضايت تو را مىطلبم.
١١٠١- امروز از تو همان درخواستى را دارم كه أيّوب پيامبر خدا به هنگامى كه بلاى تو متوجه او شد از تو خواست.
١١٠٢- (درخواست من اين است) اگر مردن من نزديك شده است، ديدارت را براى من مبارك گردان.
|
يا رب به كرم باغ دلم گلشن كن |
وز نور لقا دو چشم من روشن كن |
|
|
در روز اجل كه چهره بر خاك نهم |
از روضه به گور تنگ من روزن كن |
|
توضيح: ايوب پيامبر خدا بود و به صحف إبراهيم ٧ عمل مىكرد. خدا مال، ثروت، فرزند و سلامتى را از او گرفت و چند سال با بدنى كرم گرفته زندگى مىكرد و سرانجام خدا او را شفا داد و بموضع اول خود بازگشت.
ايوب در طول اين مدت اظهار ناراحتى نكرد و در هر حال متوجه خدا بود و خدا را شكر مىكرد، سپس از خدا درخواست نجات كرد، خدا هم او را شفا و نجات داد.[١]
[١]- سوره انبياء آيه ٨٣« وَ أَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ ...» توضيح در قصههاى قرآن اثر ديگر نگارنده.