دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٦١ - نفى توغل در هوى و هوس

سرانجام دنيا
٩٢١- هر جديدى (خانه، لباس و ...) به كهنه شدن منتهى مى‌گردد و هر دوستى و ارتباطى (رفاقت، ازدواج و شراكت) به جدائى كشانيده مى‌شود.

٩٢٢- كدام اجتماعى به پراكندگى و جدائى منتهى نگرديده؟

٩٢٣- آيا كدام جمعيتى كه براى وحدت جمع شده‌اند، اختلاف و شكاف، آن را پراكنده نساخته است؟!

٩٢٤- آيا كدام فردى از چيزى نفع برد كه نفع وى كامل شد و به مقصود خود رسيد.

٩٢٥- راستى كه از روزگار در تعجب هستم كه هميشه طبيعت حوادث و اخلاق مردم آن مختلف است (و شدت احتياج همه جا حكومت مى‌كند)

٩٢٦- درباره مثل حوادث و مردم دنيا گفته شده براى چشيدن شر آن شنيدن نامش كافى است.

[١]- دنى بفتح دال، پست.