دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٤٢ - بيان توقف جميع امور به امر خداوند غفور

٤٦٠- اگر گفته شود در مسافرت‌ها ذلت، زحمت، رنج گرسنگى و تشنگى بيابان و قبول سختى‌ها وجود دارد،

٤٦١- پاسخ آن اين است كه مرگ جوان بهتر از ماندن در منطقه‌اى است كه ذلت از طرف سرزنش‌كنندگان و حسودان براى وى ببارد.

خواست خدا شرط هر كار است‌
٤٦٢- آنگاه كه از طرف خدا به جوانمرد كمك نشود، نسبت به آن چيزى كه علاقه دارد انجام گردد فقط زحمت‌هاى وى براى او مى‌ماند ولى به ثمر نمى‌رسد.

خدا آنچه صلاح بداند رزق مى‌دهد
٤٦٣- اگر رزق مردم بر اساس مقدار شايسته بودن بنده پيش خدا بود،

٤٦٤- كسى كه كارگر است نوكر مى‌خواست، نحسى بكلى نبود و همه جا سعادت مى‌درخشيد.

٤٦٥- و باز روزگار نسبت به مردم خود يكنواخت بود و همه جا سيادت و بزرگوارى حكومت مى‌كرد،