دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٢٢ - ارشاد به صبر در حوادث روزگار

٣٨١- اين لقمه‌ى نان هم براى كسى كه مى‌ميرد چقدر زياد است!

مبارزه با هواى نفس‌
٣٨٢- به هنگام لذت‌ها خود را حفظ كردم و خود را به ناديده گرفتن لذتها متعهد ساختم تا استوار گرديدم.

٣٨٣- موضع هر فردى در دست خود اوست، اگر راه طمع را باز كرد إنسان حريص مى‌شود و اگر نفس را كنترل كرد از انحراف محفوظ مى‌ماند و آرام خواهد بود.

٣٨٤- به چشم خود مى‌گويم زيرچشمى ديدن را زندان كن. اى چشم به دزدى (حرام) نگاه مكن.

٣٨٥- زيرا چه بسيار نگاههاى كوچكى كه به قلب، شهوت تزريق كرده و قلب از همان يك نگاه به چه غم‌هائى گرفتار شده است.

صبر در حوادث‌
٣٨٦- آى دو دوست من به خدا سوگند هيچ حادثه‌اى براى زنده هرچند بزرگ باشد ابدى نخواهد بود.