دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٠٩ - خطاب به معاوية و جنود او در ليلة الهرير
|
اى صاحب بخت تيرهى روز سياه |
تا چند چنين فتاده باشى از راه |
|
|
تيغى است مرا چه شعله آتش تيز |
بگريز كه يكبار نسوزى ناگاه |
|
خطاب امام ٧ به حريث بن صباح در صفّين ٣٣٣- من على ٧ و فرزند عبد المطلب هستم. ما و خانه خدا به كتابهاى آسمانى نزديكتريم.[١]
٣٣٤- بدون ترديد و دروغ ما به پيامبر مصطفى ٦ صاحب پرچم إسلام، مقام إبراهيم و پردههاى كعبه نزديكتريم. ما بوديم كه پيامبر ٦ را بر تمام عرب پيروز گردانيديم.
|
پيغمبر حقّ مرا برادر مىگفت |
با جان و دل خويش برابر مىگفت |
|
|
من نصرت او در همه جا مىكردم |
آن دم كه سخن ز شرع انور مىگفت |
|
خطاب امام ٧ به معاويه در ليلة الهرير ٣٣٥- محال است! تا ستاره در آسمان مىدرخشد صفّين خانه ما و خانه شماست.
٣٣٦- (بايد در اين سرزمين بمانيم) تا شما بميريد يا ما بميريم نه ما و نه شما راهى براى فرار از محيط جنگ نداريم.
|
تا هست ستاره در اين چرخ كبود |
پيوسته ميان ما جدل خواهد بود |
|
|
يا تيغ اجل كشد فلك بر سر من |
يا پاك كند نام تو از لوح وجود |
|
[١]- احتمال ديگر عبارت: به خانه خدا سوگند ما به كتابهاى آسمانى نزديكتريم.