دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٥٣ - امر به حيا و پرهيز از دنيا

هم، نادان.

تقدير الهى‌
١٦٩٧- آنچه وجود ندارد، هيچگاه با حيله و نيرنگ بوجود نمى‌آيد و آنچه بوجود آمدنى است بوجود خواهد آمد.

١٦٩٨- آنچه بايد پديد آيد در وقت خود بوجود مى‌آيد و نادان (بدون جهت) رنج كشيده و غصه مى‌خورد.

١٦٩٩- نيرومند مى‌كوشد اما از زحمت نتيجه‌اى نمى‌برد درصورتى‌كه گاهى عاجز و ضعيف در همان كار پيروز مى‌گردد.

پرهيز از عجب و خودپسندى‌
١٧٠٠- شخصى كه به آنچه در دست دارد راضى نباشد و كار خوب انجام ندهد،

١٧٠١- چنين فردى به خودپسندى گرفتار آيد و زمام خود را بدست عجب بدهد. خودپسندى هم او را سرگردان سازد و كار وى را براى او زيبا جلوه دهد.

١٧٠٢- چنين فردى را رها كن چون تدبير خوبى ندارد، روزى مى‌خندد و