دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٥٢ - امر به حيا و پرهيز از دنيا

نهى از تواضع براى پست‌فطرتان‌
١٦٩٠- بخاطر سود از مردم در برابر مخلوق تواضع مكن، زيرا اين كار دين تو را سست مى‌گرداند.

١٦٩١- از آنچه در خزائن خداست رزق بخواه، زيرا موضوع به يك «ك» و «ن» (كن) بسته است.

توضيح: خدا كه اراده كرد مى‌گويد به وجود بيا آنگاه بلافاصله بوجود مى‌آيد.

خدا مى‌گويد «كن» سپس هر دشوارى كه صادر شده عملى مى‌گردد.

نكته‌اى كه در قرآن كريم هشت مرتبه آمده است.[١]

١٦٩٢- كسى كه چشم اميد و آرزو به او بسته‌اى خودش در روى زمين نيازمند است، پدر وى هم نيازمند بوده است.

١٦٩٣- سخاوت از نظر دنيا و دين خيلى با ارزش است و براى كسى كه از گل خلق شده چقدر بخل بد است.

١٦٩٤- چقدر خوب است كه دين و دنيا (در هر كارى رعايت شود و) وجود داشته باشد خدا به موضوعى كه دين در آن نباشد بركت ندهد.

١٦٩٥- اگر عاقل با عقل و زيركى ثروت بدست مى‌آورد بايد تمام هوشياران همانند قارون باشند.

١٦٩٦- اما رزق خدا روى ميزان و قضاوت صحيح هم به عاقل مى‌رسد و

[١]- سوره بقره آيه ١١٧ سوره آل عمران آيه ٤٧ و ٥٩ سوره انعام آيه ٧٣ سورة نحل آيه ٤٠ سوره مريم آيه ٣٥ سوره يس آية ٨٢ سوره غافر آيه ٦٨« كُنْ فَيَكُونُ»*