دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٥٠ - بيان تأديب روزگار انسان را
استقامت در برابر حوادث
١٦٨٦- روزگارم تغيير
مىكند و نمىداند كه من بر مشكلات پيروز مىگردم و ترس كارهاى بزرگ برطرف و آسان
مىشود.
١٦٨٧- روزگار بمن نشان مىدهد كه چگونه كارهاى بزرگ مرا مىكوبد من هم به او نشان مىدهم كه صبر چگونه است (و بر آن پيروز مىگردم.)
|
ايام كه مىكند جفا در همه دور |
يكبار نمىرسد ز اشفاق به غور[١] |
|
|
من عجز به چرخ او نخواهم گفتن |
هرچند كه مىكند تعدى يا جور |
|
روزگار إنسان را ادب
مىكند
١٦٨٨- روزگار مرا ادب كرده، نااميد بودن از مردم (و اميد داشتن به خدا)
مرا ثروتمند ساخته، غذائى كه به من مىرسد مرا قانع گردانيده و صبر مرا تربيت
نموده است.
١٦٨٩- تجربه روزگار مرا تا آنجا استوار ساخت كه آن كس كه مرا راهنمائى مىكرد، راهنمائىاش كردم.
|
از چرخ بىرنج و تعب يافتهام |
وز گردش أيّام ادب يافتهام |
|
|
فارغ منشين كه من در اين كنج خراب |
صد گنج مراد از طلب يافتهام |
|
[١]- غور- انتها، پايان، عمق