دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٢٨ - خطاب به معاوية بن أبي سفيان
|
گر خصم يكى باشد و گر چند هزار |
در كشتن اين طايفه كافى باشد |
|
رجز امام ٧ موقع حمله به صحيح خيبرى ١٥٨٧- من آن على هستم كه هاشم مرا زائيده است[١] شيرى هستم جنگجو كه كمر مردان را در جنگ مىشكنم.
١٥٨٨- به هنگام حمله، پيشاهنگان، اطراف مرا مىگيرند. هر دشمنى مرا ديدار كند، گويا مرگى را كه به او حملهور شده مشاهده مىكند.
|
در باب نسب نيست كسى صد يك من |
باشد همه روز شير گردون سگ من |
|
|
در علم و عمل چه رأى من باشد راست |
بر خاك نيفتد به خطا ناوك من |
|
خطاب امام ٧ به زبير در جنگ جمل ١٥٨٩- عجله مكن و حرف مرا بشنو، به خداى نمازگزاران و روزهداران سوگند ياد مىكنم:
١٥٩٠- آنگاه كه مرگ بسوى خيمهگاه من رخ بنمايد همانند شير درنده حملهور مىگردم.
١٥٩١- و با شمشير تيزى كه به بريدن گوشت و استخوان عادت كرده است بر دشمن مىتازم.
|
در كشتن خود شتاب كردن تا كى |
وز كينه به ما عتاب كردن تا كى |
|
[١]- امام( ع) از طرف پدر فرزند أبو طالب و أبو طالب فرزند عبد المطلب و وى فرزند هاشم بوده است. و مادر آن حضرت فاطمه دختر اسد بوده كه اسد هم فرزند هاشم بوده است.