دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤١٩ - مباهات بعد از مراجعت از احد

روزگار و شكست‌ها را درهم شكستيم.

١٥٤٥- در هر جنگى شمشيرهاى ما، جمجمه‌ها را از روى بدن‌ها بپرواز در مى‌آورد.

١٥٤٦- هركس بخواهد ما را كنار بزند با او مخالفت مى‌كنيم و آن كس كه با ما همراهى كند نسبت به او محبت خواهيم كرد.

١٥٤٧- شمشيرهاى ما اخلالگران را بجاى خود مى‌نشاند و شخصيتهاى سربه‌زير و گوشه‌گير را، بمقام و عظمت مى‌رساند.

شكايت از منافق‌
١٥٤٨- آيا از زيردستان خود كه جاهل هستند و از دستور خدا درباره من آگهى ندارند و هر حرف حرامى را مى‌گويند، عذرخواهى كنم؟!

١٥٤٩- پس از پيامبر ما ٦ رياست بمن مثل همان دسته دلو آب كه به گوشه‌اش بستگى دارد، تكيه داشت و مخصوص من بود.

١٥٥٠- نه در زمان پيامبرى آن حضرت پرهيزكار بودند و نه پس از آن حضرت تعهد و پيمانهاى خود را رعايت كردند.

١٥٥١- اگر براى من جايز بود، ملت را به خودشان واگذار كنم، از مردم كناره مى‌گرفتم و آنها دسته‌دسته مى‌شدند.