دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٩٢ - مناجات با قاضى الحاجات

هلاكتم ميفكن.

١٤٤٧- اى سرچشمه و معدن عظمت، اى خداوند عزت و زيبائى اي هوشيارى كه گناهكاران را كيفر مى‌دهى، اى صاحب كرم و بزرگوارى، چقدر بخشاينده‌اى.

١٤٤٨- (اي خدائى كه اين‌همه علامت و امتيازها را دارى) مرا از جهنم و ترس بزرگ آن حفظ كن و بمن پناه بده مرا از زندگانى پست جهنم و گرمى جاويدش و از آب جوشانش خلاص كن و پناهم ده.

توضيح: امام ٧ در بيست و سه شعر خدا را با علامت‌هاى مختلف خواند و اينك خواسته‌هاى خود را شماره مى‌كند و اولين خواسته، نجات از آتش است و دنبال آن خواسته‌هاى ديگر:

١٤٤٩- دوست مرا قرآن قرار ده و جايگاهم را بهشت، از زنان زيبا بمن تزويج كن و از جهنم امانم بده و در آسايشگاه بهشت قرارم نما.