دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٨٧ - ستايش موت كه روح را از بدن مىرهاند

١٠٣٢- چه بسيار ضعيفانى كه از نظر عقل عقب‌مانده و شوريده‌اند و از نظر رزق گويا كنار دريا نشسته و از دريا بهره مى‌برند (رزق آنان كم نمى‌شود).

ستايش از مرگ‌
١٠٣٣- خدا از جانب ما پاداش خوب به مرگ بدهد، زيرا مرگ نسبت به ما خيرانديش‌تر و مهربان‌تر است.

١٠٣٤- در آزاد كردن جانها از شكنجه عجله مى‌كند و إنسان را به خانه‌اى كه محترم‌ترين خانه‌هاست نزديك مى‌سازد.

اوصاف خدا
١٠٣٥- اى خداى من با قلب (براى من) شناخته شده‌اى. اى آقاى من هميشه به حقّ معروفى.

١٠٣٦- اى خدا! آن روزى كه نه نورى بود كه از آن بهره‌مند گردند و نه سايه‌اى روى زمين بود كه بآن پناه ببرند، تو وجود داشتى.

١٠٣٧- ما را به اختلاف تمام مردم و هرچه در فكر و خيال‌ها نهفته است نزديك و آشنا ساختى.