دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٧٤ - خطاب ابو طالب و نصيحت او به مرتضى
سكوتكننده، ضعيف، بىفكر و نادان باشد.
٩٧٦- از شوخى كردن پرهيز كن، زيرا چهبسا يك سخن شوخى غمهاى فراوانى را كه قابل دفاع نيست براى تو به همراه بياورد.
|
چيزى كه نپرسند چرا بايد گفت |
گوهر كه نخواهند چرا بايد سفت |
|
|
در هزل مپيچ تا نگردى شب و روز |
از طاق فلك با غم و محنت هم جفت |
|
٩٧٧- احترام همسايهات را حفظ كن و آن را ضايع مساز، احترام فرد آبرومند با دست هرزهها نمىرود.
٩٧٨- به مهمان احترام كن تا به تو خبر بدهد چه كسى سخاوت دارد و چه كسى بخيل و بىخير است.
٩٧٩- كسى كه به تو بدى كرده به هنگامى كه از تو عذرخواهى كرد عذرش را بپذير، زيرا ثواب پروردگارت زيادتر است.
|
از روى يقين كسى كه إنسان باشد |
شك نيست كه ميل او به إحسان باشد |
|
|
گر خصم جفا كند و گر دوست وفا |
بيند ز خدا و هر دو يكسان باشد |
|
٩٨٠- در برابر حوادث ناله مكن، زيرا نادانها در برابر مشكلات مىنالند (و قدرت حل ندارند اما عاقل صبر مىكند و عقل را بكار مىگيرد.)
٩٨١- هر سفارشى پدرت به تو كرده است آن را عملى كن، كسى كه از پدرش اطاعت كند هيچگاه ذليل نخواهد شد.
|
از دهر اگر پاى تو آيد بر سنگ |
وز محنت روزگار گردى دلتنگ |
|