دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٧٠ - ترغيب به قناعت و پرهيزگارى
٩٥٨- هر دو دسته اميد عطاى تو را دارند، به رحمت بزرگ تو دل بسته و بهشت جاويدان را طمع دارند.
|
از غير تو هيچكس نمىبيند خير |
گر صاحب مسجد است و گر راهب دير |
|
|
چون كوى توست پيش ما غايت سير |
يا رب ببر از پيش نظر صورت غير |
|
٩٥٩- اى خداى من! اميد به سلامتى، مرا به رستگارى آرزومند مىسازد و زشتى گناهان من، مرا بىآبرو مىگرداند.
٩٦٠- اى خداى من! اگر از گناهانم صرفنظر كنى، عفو تو نجاتگر من خواهد بود و اگر مرا نبخشى با گناهان سرنگونكننده سقوط مىكنم.
|
محتاج به رحمت خدائيم همه |
سر تا به قدم غرق گناهيم همه |
|
|
لطف تو مگر دست بگيرد ما را |
ور نى به گنه نامهسياهيم همه |
|
٩٦١- اى خداى من! به حقّ محمّد هاشمى ٦ و أهل بيت او و احترام شايستگان كه تسليم تو هستند،
٩٦٢- اى خداى من! (تو را به حقّ محمّد ٦) مرا با اعتقاد به دين احمد ٦ روز قيامت مبعوث كن، در حالى به قيامت پا گذارم كه به تو پناه برده، پرهيزكارم، تسليم تو و در برابرت متواضع مىباشم.
|
اى ربّ دل من به معرفت دانا كن |
چشمم به جمال مصطفى ٦ بينا كن |
|
|
روزى كه چه لاله سر برآرم از خاك |
در روضهى مصطفى ٦ مرا مأوى كن |
|
٩٦٣- اى خداى من! اى آقاى من! مرا از شفاعت بزرگ محمّد ٦ محروم