دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٦٧ - مناجات با قاضى الحاجات

٩٤٤- اى خداى من! به هنگامى كه در قبر به پهلو خوابيده‌ام، با تلقين مطلب به من مونسم باش.

٩٤٥- اى خداى من! اگر هزار سال عذابم كنى، رشته‌ى اميدم از شما قطع نمى‌گردد.

٩٤٦- اى خداى من! در روزى كه نه أولاد فائده دارد و نه مال طعم عفو خود را به من بچشان.

٩٤٧- اى خداى من! هرگاه مواظب من نباشى هرز مى‌روم و اگر مراقب من باشى ضايع نخواهم شد.

٩٤٨- اى خداى من! اگر گناهكار را نبخشى، چه كسى به فرياد گناهكارى كه دنبال هواى نفس رفته خواهد رسيد؟

٩٤٩- اى خداى من! اگر در بدست آوردن پرهيزكارى كوتاهى كردم اينك دنبال عفو تو در حركت هستم.

٩٥٠- اى خداى من! گناهان من براثر تراكم از كوه فراتر رفته و ناديده گرفتن تو گناهان مرا زيادتر و مرتفع‌تر است.

٩٥١- اى خداى من! اگر از روى نادانى گناه كرده‌ام، تا آنجا به رحمت تو اميدوارم كه مى‌گويند: (على ٧) ناله نمى‌كند.