دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٥٨ - نهى از جزع و ناله در مصائب
موجود است.
|
اى برده ز ميدان كرم گوى وفا |
آئينه صفت باش به آئين صفا |
|
|
چون لوح دلت قابل هر نقشى هست |
زنهار كه تيرهاش نسازى به جفا |
|
مردم بىوفا هستند، به
خدا تكيه كن
٩١٠- وفا مرده است، نه عطائى هست و نه طمع به وفادارى مردم،
فقط نااميدى و ناله در ميان مردم موجود است.
٩١١- با اطمينان كامل به خدا تكيه كن و خوشحال باش، زيرا خدا سخاوتمندترين فردى است كه مىتوان به او اميدوار بود و از وى پيروى كرد.
|
از خلق جهان وفا مجوئيد كه نيست |
وز أهل زمان صفا مجوئيد كه نيست |
|
|
سرچشمهى فيضها خدا باشد و بس |
از غير خدا عطا مجوئيد كه نيست |
|
درد را بايد ريشهكن
كرد، سازش نتيجه ندارد
٩١٢- درد دشمن رادوا كن، سازش با وى منما، زيرا سازش با دشمن
فائده ندارد.
٩١٣- اگر دو سال با عقرب مدارا كنى، آنگاه كه قدرت پيدا كرد نيش بزند، مىگزد.
|
امروز كه بر دشمن خود دارى دست |
بايد كه سرش به زير پا سازى پست |
|
|
هرچند كه تربيت كنى كژدم را |
آخر بگزد تو را به هر وجه كه هست |
|