دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٤٢ - مفاخرت به آنكه ريحان او شمشير و خنجر است

٨٤٥- هر فردى به چيزى دل مى‌بندد كه نمى‌تواند آن را بچنگ آورد، مرگ هم از خود وى به او نزديكتر است.

مرگ مى‌رسد زاد نجات از عذاب را ذخيره كن‌
٨٤٦- از مرگ نه يك چشم برهم زدن و نه يك لحظه در امانى هرچند دربان و پاسبان‌هاى فراوان داشته باشى.

٨٤٧- توجه داشته باش كه تيرهاى مرگ به هدف مى‌خورد، به هر زره پوشيده و صاحب سپرى نفوذ مى‌كند.

٨٤٨- چه عيبى در دين تو هست كه راضى مى‌شوى دين خود را چرك كنى اما لباست شسته و تميز باشد.

٨٤٩- به پيروزى (بر عذاب) اميدوارى اما راه پيروزى را نمى‌روى بدون ترديد كشتى بر روى خشكى حركت نخواهد كرد.

سلام بر مردم قبرستان‌
٨٥٠- سلام بر مردمى كه در قبرستان خوابيده و پوسيده شده‌اند، گويا در مجالس دنيا ننشسته و نبوده‌اند.