دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٣٧ - جواب عمرو بن عبد ود

رجز عمرو بن عبد ود در جنگ خندق‌
٨٢٦- با فرياد خود در جمع آنان هم‌رزم طلبيدم و آنجا كه قهرمانى كه مبارز مى‌طلبد به وحشت مى‌افتد من استوار ايستادم.

٨٢٧- من هميشه در آشوب و جنگها با سرعت شركت مى‌كنم، زيرا شجاعت و بزرگوارى در جوان، بهترين غريزه‌هاست.

پاسخ امام ٧ به عمرو بن عبد ود ٨٢٨- اى عمرو واى بر تو! پاسخگوى تو در شرائطى كه عاجز نيست پيش تو آمد.

٨٢٩- وى داراى تصميم و آگاهى است و خدا نجاتگر تمام پيروزان است.

٨٣٠- جوانمردى را به مبارزه دعوت كرده‌اى كه پاسخگوى جنگ‌طلبان است.

٨٣١- شمشير درخشان و قاطع وى بر روى تو بلند است. شمشيرش همانند نمك مى‌درخشد و مرگ بر سر آن كس كه به جنگ وى آمده مى‌بارد.

٨٣٢- آرزو دارم كه نوحه‌سرايانى كه براى مرده‌ها گريه مى‌كنند براى تو به فعاليت بپردازند.[١]

٨٣٣- از ضربه‌ى سختى كه بر مغزت مى‌زنم و داستان آن در حوادث ذكر

[١]- در ميان عرب‌ها، اقوام مرده گريه نمى‌كنند، بلكه گروه مخصوصى كه نوحه‌گرند براى تازه گذشته گريه مى‌كنند و مزد مى‌گيرند.