دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٣٦ - جواب عمرو بن عبد ود

توضيح: عتبه برادر معاويه او را از جنگ با على ٧ بازداشت و گفت بدون ترديد بقتل مى‌رسى اين مطلب و دعوت على ٧ را ناديده بگير.

گلايه از حيله عمرو بن عاص به أبو موسى اشعرى‌
٨٢١- همانند كسى كه نيرو را از دست داده عاجز شدم. بعد از حيله عمرو بن عاص هوشيار مى‌شوم و استوار مى‌گردم.

٨٢٢- آن مقدارى كه از دامن من روى زمين مى‌كشد جمع مى‌كنم و گاهى وضع پراكنده و پخش متمركز مى‌گردد.

توضيح: امام ٧ در اين دو شعر وضع خود را در جريان حكميت مجسم مى‌سازد و اشاره مى‌كند كه آنان كه مرا براى پذيرفتن اين قضاوت تحت فشار قرار دادند بزودى بيدار مى‌گردند.

٨٢٣- زندگى تو، لحظه و نفس‌هاى آمارگيرى شده است. هر نفسى كه از دهانت بيرون مى‌آيد يك بخش آن لحظه‌ها از دست مى‌رود.

٨٢٤- آنچه كه تو را سرپا نگاه داشته، نيروئى است كه در هر شرايط خرج حفظ مى‌شود و نابودت مى‌كند، آهنگ مرگ را، بدون اينكه با تو شوخى كند براى تو مى‌نوازد.

٨٢٥- روز در شرائطى هستى و شب در شرائطى ديگر، درك ندارى كه مصيبت خود را درك كنى.