دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٦٩ - خطاب به سيد بن سلمة مخزومي
|
هستند جماعتى كه بدخواه منند |
خرسنگ صفت[١] فتاده در راه منند |
|
|
خواهند كه آئينه من تيره كنند |
و ز جهل حجاب جانكاه منند |
|
٥٧١- ما به قريش گفتيم آتش جنگ را روشن نسازيد، صلح كنيد و به دين مبارك احمد ٦ پناه بياوريد.
٥٧٢- پاسخ دادند: ما به آن كس كه ما را به قيامت و قضاوت فرداى محشر تهديد مىكند عقيده نداشته و كافر هستيم.
٥٧٣- به خدا سوگند كشتن قريش (با اين روش و عقيده) بهترين ثواب در پيشگاه خداى عظيم و بزرگوار است.
|
با دشمن خويش صد تنزل كردم |
و ز جور و جفاى او تحمل كردم |
|
|
آخر كه دلم به قتل او يافت قرار |
شمشير كشيدم و توكل كردم |
|
٥٧٤- دشمنان إسلام سه گروه بودند (بنى قريظه- يهود، غطفان و قريش). يكى از اين سه گروه سقوط كرد. (قريش)
٥٧٥- أبو عمرو هبيره فرار كردند و بازنگشتند ولى كار كشتهى جنگ بازگشت.
٥٧٦- شمشيرهاى هندى آنان را به مبارزه با ما تحريك كرد و ما زود در برابر هم قرار گرفتيم و نيزهها دامهاى صيد آنان بود.
|
اى خصم كه گرد جنگ مىانگيزى |
شك نيست كه خون خويشتن مىريزى |
|
|
آن دم كه زند آتش قهرم شعله |
گر شير نرى ز پيش من بگريزى |
|
[١]- خرسنگ: سنگ بزرگ و ناهموار. خرسنگ صفت همانند سنگ ناهموار و بزرگ مانع حركت و عبور است.