دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٠٦ - تعريض به معاوية بن أبي سفيان

و هم تيزى آن محكم و هيچگاه عيب نمى‌كند.[١]

٣٢٠- همه‌روزه لشكر را به هنگامى كه آتش جنگ شعله‌ور مى‌شود با آن دفع مى‌كنم.

٣٢١- اطراف من جمعيتى هستند كه همه شايسته و پاك‌سرشت‌اند و در انتظار غنائم جنگى و غارت دشمن مى‌باشند.

٣٢٢- از تنگناهاى جنگ با دريافت مال، كنار نمى‌كشند و فرار كنند.

٣٢٣- تهديد را كنار بگذار و تن به آتش جنگ بزن وقتى شعله‌ى جنگ خاموش گرديد، در آن سوخته‌اى.

تعريض امام ٧ به معاويه‌ ٣٢٤- من على ٧ هستم و از نظر دودمان بعد از پيامبر هاشمى محمّد مصطفى ٦ در ميان عرب از بهترين نسب برخوردارم.

٣٢٥- به آن كسى كه گول مهربانى مرا خورده است (و مى‌خواهد مرا فريب بدهد) بگو: آن كسى كه كاغذ پاره را از طلا تشخيص مى‌دهد كجاست؟ (نرمى من از ترس نيست)

٣٢٦- بادهاى مرگ همراه خاك و شن بر تو وزيدن گرفته است، مرا بعد از

[١]- از فنر ساخته شده.