پس خداى متعال جلّت عظمته به آنها وعده اجابت دعا مرحمت فرموده و در كتاب كريمش از آنها مدح نموده كه اينها به طاعات و عبادات عمل مى‌كنند و به كارها و امور خير سرعت مى‌نمايند. و اين وعده اجابت و مدح از آنها براى اين است كه بندگان در انجام كارهاى خير رغبت كنند چنانچه با تخويف و ترساندن آنها از گناهان اراده فرموده كه آنها از آن كارهاى قبيح باز ايستند.

فقال سبحانه: وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدْراً[١].

آن كس كه از خدا بترسد و ترك گناه كند خدا براى او راه خارج شدن از مهالك را قرار مى‌دهد و او را از جايى كه گمان نمى‌برد روزى مى‌دهد. و كسى كه امور خود را به خدا واگذارد پس خدا او را بس است. به تحقيق كه خداى متعال آنچه اراده فرمايد به آن مى‌رسد. خدا براى هر چيز حدّى و اندازه‌اى قرار داده است.

و قال: وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْراً[٢].

آن كس كه از خدا بترسد و گناه نكند خداوند امور او را به آسانى اصلاح فرمايد.

[١] سوره طلاق، آيه ٢٠.

[٢] سوره طلاق، آيه ٤.