إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٨٤ - باب هفدهم در عقاب زنا و ربا
پرداخت زكات امتناع نكردند مگر اينكه از آمدن باران ممنوع شدند.
و در ما بين آنها عمل منافى عفّت و فحشاء ظاهر نشد مگر اينكه در ميان آنها مرگ مفاجات شيوع پيدا كرد. و هيچ قومى كم فروشى نكردند مگر اينكه به خشكسالى مبتلا شدند.
و قال ٦: اذا عملت امتى خمس عشر خصلة حلّ بهم البلاء اذا كان الفىء دولا و الأمانة مغنما و الصّدقة مغرما و اطاع الرّجل امرأته و عصى امّه و برّ صديقه و جفا أباه و ارتفعت الاصوات في المساجد و اكرم الرّجل مخافة شرّه و كان زعيم القوم ارذلهم و لبسوا الحرير و اتّخذوا المغنّيات و شربوا الخمور و اكثروا الزّنا فارتقبوا عند ذلك ريحا حمراء و خسفا او مسخا او ظهر العدوّ عليكم ثمّ لا تنصرون.
پيغمبر- ٦- فرمود: هر گاه امّت من داراى پانزده خصلت شدند و به آن عمل كردند بلا بر آنها نازل خواهد شد: () ١- وقتى كه غنيمت جنگى را دولت شخصى خود كردند. ٢- امانت را غنيمت شمرده و تصرّف كردند. ٣- صدقه دادن را براى خود ضرر حساب كردند. ٤- از زنان اطاعت و مادران را نافرمانى و اذيّت كردند. ٥- به رفيقان نيكى و پدران را اذيت كردند ٦- صداها را در مسجد در غير از اذان بلند كردند ٧- از ترس شرّ اشخاص آنها را گرامى و محترم داشتند. ٨- افراد رذل و پست در ميان مردم رئيس و زعيم باشند. ٩- لباس حرير و ابريشم پوشيدند ١٠- زنهاى خواننده در مجالس عمومى و خصوصى آوردند. ١١- شرب خمر كردند () ١٢- عمل منافى عفّت در ميان آنها شايع گرديد. پس در اين حال