اليك عليك بحسناتك الى قبرك فانّها لن يبعثها احد من ولدك اليك فما ابين الحق لذى عينين انّ الرحيل احد اليومين تزوّدوا من صالح الاعمال و تصدّقوا من خالص الاموال فقد دنى الرّحلة و الزّوال.

شعر:

خرجت من الدّنيا فقامت قيامتى‌		غداة اقلّ الحاملون جنازتى‌
و عجّل اهلى حفر قبرى فصيّروا		خروجى عنهم من اجل كرامتى‌

مردى خدمت حضرت امام جعفر صادق- ٧- عرض كرد: مرا وصيّتى فرما! حضرت فرمود: خود را آماده كن و خرجى راه را زياد بردار، چون سفر طولانى است. و خود وصىّ خود باش و اطمينان به غير خود نداشته باش كه براى تو خيراتى بعد از توبه سوى قبر تو بفرستد چون كه كسى از فرزندان تو چيزى براى تو نخواهد فرستاد. پس چه ظاهر است حق براى آن كس كه داراى دو چشم است كه كوچ كردن امروز يا فردا است. توشه برداريد از اعمال نيكو و صدقه و انفاق كنيد از مالهاى خالص خودتان، كه كوچ كردن و بيرون رفتن از اين عالم دنيا نزديك است. بيرون شدم از دنيا پس قيامت من به پا شد. فرداست كه حمل‌كنندگان جنازه مرا با حقارت حمل كنند و اهل من با عجله و شتاب قبر مرا بكنند. و بزرگترين كرامت براى من بيرون بردن مرا از بين خودشان قرار دهند.

يجب على العاقل ان يحافظ على اول اوقات الصّلوة و يسارع الى فعل الخيرات فيكثر من الأعمال البرّ و الصّدقات فانّ العمر لحظات و يقال فلان قد مات فاذا عاين في قبره الاهوال و الحسرات قال اعيدونى الى الدّنيا لأتصدّق‌