إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٩١ - باب سوم در مذمت دنيا
مىكنم و هر چه به دست مىآورم باز دو برابر آن را مىخواهم.
و هر گاه به جزئى از ما يحتاج اكتفاء مىكردم هر آينه مرا كفايت مىكرد. گوارا باد وارثين را كه گويا من مخصوص آنها جمع آورى مىكنم. اضطرابى در من يافت شده كه در اين دار بلا مرا وادار به جمعآورى كرده در حالى كه خود را از كرامت و بزرگوارى به پستى انداختهام. و در روز قيامت كسانى كه براى آنها جمعآورى كردهام از من بيزارى مىجويند و دورى مىكنند.
و قال:
|
نل ما بذلك ان تنال |
فانّما تعطى و تسلب |
|
|
و اعلم بانك غافل |
في الغافلين و انت تطلب |
|
|
و المشكلات كثيرة |
و الوقف عند الشك اصوب |
|
|
يبغى المهذّب في الامور |
جميعها و من المهذّب |
|
آنچه مىخواهى در دنيا به دست آور كه آنچه به تو دادهاند پس خواهند گرفت. و بدان به درستى كه تو يكى از افراد غافل هستى كه در ميان غافلين گرفتارشدهاى و مرگ در طلب تو است و مشكلات زمانه بسيار است. و در موردى كه يقين در صلاح آن ندارى توقف و صبر نيكوتر است، چون شخص مىكوشد كه نيكو را پيدا كند در ميان همه و كيست كه نيكو باشد.
و روى انّه وجد على باب مدينه يا ابن آدم غافص القرصة عند امكانها و كل الامور الى مدبّرها و لا تحمل على نفسك همّ يوم لم يأتك فانّه ان يكن من اجلك يأتى اللَّه فيه برزقك و لا تكن عبرة للنّاظرين و اسوة بالمغرورين في جمع المال على المال فكم من جامع لبعل حليلته و تقتير المرء على