كنى كه هرگز به آن كار عود نكنى. سوّم اينكه: حقوق همه خلق را رد كنى تا خدا را ملاقات كنى در حالى كه از حقوق مردم پاك باشى چهارم اينكه: هر واجبى از واجبات الهى را كه ترك و ضايع نموده‌اى انجام دهى و حق آن را ادا نمايى. پنجم اينكه: گوشتى كه از حرام بر بدن تو روييده با رياضت و عبادت، مانند روزه و بيدارى شب، آن را آب كنى تا مجدّدا گوشت برويد. ششم اينكه: به جسم و بدن خود سختى عبادت را بچشانى چنانچه به او شيرينى گناه و معصيت را چشانيده‌اى.

و لقد احسن بعضهم شعرا:

مضى امسك الماضى شهيدا معدلا		و اصبحت في يوم عليك شهيدا
و ان كنت بالأمس اقترفت اساءة		فثنّ بالاحسان و انت حميد
و لا تدع فعل الصالحات الى غد		لعلّ غدا يأتى و انت فقيد

ديروز تو گذشت در حالى كه شاهد عادلى بود بر تو و صبح كردى و وارد روزى شدى كه بر تو شاهد است. و اگر در روز گذشته در حال بدى جدا شدى پس امروز نيكى و خوبى را دو برابر انجام بده تا جبران گذشته شده باشد، و وامگذار كارهاى خوب را تا فردا شايد فردا بيايد و تو نباشى.

و قال آخر:

تمتّع انّما الدّنيا متاع‌		و انّ دوامها لا يستطاع‌
و قدّم ما ملكت و انت حىّ‌		امير فيه متّبع مطاع‌
و لا يغررك من توصى اليه‌		فقصر وصيّة المرء الضياع‌
و ما لى ان املّك ذاك غيرى‌		و اوصيه به لو لا الخداع‌