روزى كه در آن روز آسمان چون مس گداخته و ذوب شده است و كوهها مانند پشم زده شده باشد و در آن روز هيچ دوستى از دوستش سؤال نمى‌كند. چون حقيقت حالشان به آنان بنمايند كه كار دوست دارد كه كاش مى‌توانست براى دفع عذاب و سختيهاى آن روز فرزندان و همسر و برادر و خويشانى كه او را در دنيا پناه مى‌دادند و جميع آنچه در زمين است (هر گاه متعلّق به او بوده باشد) همه اينها را ببخشد و فدا دهد تا از عذاب آن روز نجات پيدا كند. روزى كه زمين و كوهها به لرزه آيد و كوهها مانند رمل متلاشى گردد و پراكنده شود.

و قال: فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِنْ كَفَرْتُمْ يَوْماً يَجْعَلُ الْوِلْدانَ شِيباً السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ كانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا[١].

اگر كفر را بر ايمان اختيار كرديد پس چگونه احتراز مى‌كنيد از هول و وحشت روزى كه كودكان از هول آن پير مى‌شوند آسمان در آن روز شكافته مى‌گردد و وعده خداوند متعال واقع مى‌شود.

و قال: إِلى‌ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَساقُ‌[٢].

راندن و سوق دادن بنى آدم به وسيله ملك در آن روز به سوى پروردگار تو باشد.

و قال: إِلى‌ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ يُنَبَّؤُا الْإِنْسانُ يَوْمَئِذٍ بِما قَدَّمَ وَ أَخَّرَ[٣].

قرارگاه و مرجع در اين روز به سوى خداست و انسان در آن روز

[١] سوره مزمل، آيه ١٧.

[٢] سوره قيامت، آيه ٣٠.

[٣] سوره قيامت، آيه ١٢ و ١٣.