آيا به شما اين قدر زندگانى نداديم كه به ياد خدا و اصلاح كار خود بيفتيد و آيا بيم‌دهندگان از عذاب، يعنى پيغمبران به سوى شما نيامدند و شما را از عذاب الهى نترساندند و به سوى پروردگار خود باز گرديد و تسليم امر و نهى او گرديد پيش از آن كه عذاب بر شما نازل گردد سپس يارى نشويد و نجات نيابيد.

اى مؤمنين همگى به سوى خدا باز گرديد تا رستگار گرديد.

اى اهل ايمان به سوى خدا باز گرديد و تصميم بگيريد كه ديگر به گناه بر نگرديد. آيا به سوى خدا باز نمى‌گردند و طلب آمرزش نمى‌نمايند و حال آن كه خدا آمرزنده و مهربان است.

ثم خوّفهم اللَّه سبحانه و تعالى احوال القيمة و زلزالها و عظيم اخطارها و سمّى لهم بعظيم الأسماء و كبير البلاء و طول العناء ليحذروها و يعتدوا لها بعظيم الزّاد و حسن الازدياد سمّاها الواقعة، و الراجفة، و الطّامة، و الصّاخة، و الحاقة، و الساعة، و يوم النشور، و يوم الحسرة، و يوم النّدامة، و يوم المسألة، و يوم النّدم، و يوم الفصل، و يوم الحق، و يوم الحساب، و يوم المحاسبة، و يوم التّلاق، و يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ‌.

پس خداوند سبحان براى اين كه اولاد آدم بترسند و ترك گناه كنند آنها را از حالات قيامت و زلزله آن و خطر بزرگ آن ترساند و براى آنان نامهاى قيامت را، كه دلالت بر عظمت آن و بلاى بزرگ آن و رنج‌هاى طولانى آن دارد، ذكر فرمود تا اين كه بترسند و براى آن روز توشه بسيار و نيكو مهيا كنند.