و سئل الباقر ٧ عن وقت صلاة اللّيل، فقال: هو الوقت الّذي جاء عن جدّي رسول اللّه صلّى اللّه عليه و اله أنّه قال: إنّ للّه تعالى مناديا ينادي في السّحر هل من داع فأجيبه؟ هل من مستغفر فأغفر له؟

هل من طالب فأعطيه؟ ثمّ قال: هو الوقت الّذي وعد فيه يعقوب بنيه أن يستغفر لهم و هو الّذي مدح فيه المستغفرين، فقال:

وَ الْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحارِ[١]؛ إنّ صلاة اللّيل في آخره أفضل من أوّله و هو وقت الإجابة و الصّلاة فيه هديّة المؤمن إلى ربّه، فأحسنوا هداياكم إلى ربّكم يحسن اللّه جوائزكم فإنّه لا يواظب عليها إلّا مؤمن صدّيق.[٢]

[ «از امام باقر ٧ از وقت نماز شب سؤال شد، فرمود: وقت آن همان است كه از جدّم رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله رسيده است كه فرمودند: همانا براى خداوند متعال منادى هست كه هنگام سحر ندا مى‌دهد كه آيا دعاكننده‌اى هست تا اجابت نمايم؟ آيا استغفاركننده‌اى هست تا مورد بخشش قرار دهم؟ آيا درخواست‌كننده‌اى هست تا به او عطا نمايم؟ سپس فرمود: همان وقتى است كه حضرت يعقوب ٧ به فرزندانش وعده داد تا براى آنان طلب غفران و بخشش نمايد، همان وقتى است كه استغفاركنندگان در آن مورد مدح و ستايش قرار گرفته‌اند، «و در سحرگاهان، استغفار مى‌نمايند».

همانا نماز شب در آخر وقت، افضل از اول وقت آن است و آن وقت اجابت دعاهاست و نماز در آن موقع، هديّه مؤمن به پروردگارش است؛

[١] - سوره آل عمران( ٣)، آيه ١٧.

[٢] -« ارشاد القلوب»، ١/ ١٨٢.