ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٦٠٢ - كيفر زن يا مرد زناكار

با او است، و هر گاه گناهى از او سرزند و يا از فرمان خدا سرپيچى كند آن روح از وى دورى مى‌گزيند، پس اين روح هميشه با مؤمن هست و چون احسان و نيكى كند از شادى باهتزاز آيد و مسرور شود، و هر گاه آن مؤمن گناه كند در زمين فرو رود يعنى از وى دور گردد. (حديث بقيّه دارد، و مورد حاجت ذكر شد). و در ص ٥٣٦ راجع به روح الايمان شرحى ديگر داده‌ايم.

(١) ٩- زرارة بن أعين گويد: شنيدم امام باقر ٧ ميفرمود: هيچ خيرى در ولد الزّنا نخواهد بود نه در خودش، و نه در پوستش، و نه در مويش، نه در گوشتش و نه در خونش، و نه در هيچ چيز او- يعنى در ولد الزّنا.

(بيان اين خبر پس از خبر بعد بيايد إن شاء اللَّه).

(٢) ١٠- ابو خديجه گويد: امام صادق ٧ فرمود: اگر كسى از كسانى كه از راه زنا بدنيا آمده‌اند نجات يابد هر آينه سايح بنى اسرائيل نجات پيدا ميكرد، پرسيدند سايح بنى اسرائيل كدامست؟ فرمود: در بنى اسرائيل عابدى بود او را گفتند ولد الزّنا هيچ گاه پاك نشود و عملى از او پذيرفته نگردد، فرمود: عابد از جاى خويش بيرون شد و ميان كوه و دشت ميگشت و ميگفت گناه من چيست؟! شرح: ظاهر اين حديث آنست كه عابد بنى اسرائيل خود را ولد الزّنا ميدانسته و چون دانست كه عبادت او مورد قبول پروردگار نخواهد بود سر ببيابان نهاده و