ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٥٦٢ - كيفر كسانى كه در باره مؤمنين كار زشتى را انتشار ميدهند

از او سؤال كردم منكر شد در صورتى كه جماعتى از كسانى كه بديشان وثوق داشتم بمن خبر داده بودند، حضرت بمن فرمود: اى محمّد گوش و چشم خود را نسبت ببرادرت تكذيب بنما، و چنانچه نزد تو پنجاه تن شهادت دادند و قسم ياد كردند و او بر خلاف آنها گفت از وى قبول كن و از آنها نپذير، و در باره او انتشار مده چيزى را كه موجب سرشكستگى و عيب اوست و حيثيّت او را لطمه ميزند زيرا در اين صورت از كسانى باشى كه خداوند فرموده‌ إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ[١] همانا آنان كه دوست ميدارند انتشار دهند عمل زشتى را در باره كسانى كه ايمان آورده‌اند عذاب سختى در كمين ايشانست در دنيا و آخرت.

(١) ٢- منصور بن حازم گويد: امام صادق ٧ روايت كرد كه رسول خدا ٦ فرموده هر كس كار زشتى را انتشار دهد همانند آن كس باشد كه بدان عمل زشت آغاز كرده، و هر كس مؤمنى را بصفتى يا عملى سرزنش كند نميرد تا اينكه خود مرتكب آن شود.

[١] -النور: ١٩.