ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٥٥٣ - كيفر خيانتكارى، و ميگسارى، و زنا

آتشين چشم او را سرمه كشد، و نيز فرمود: جرعه نوشان كه در دنيا خود را از خمر سيراب ميكنند با تشنگى سخت از دنيا خواهند رفت، و لب تشنه محشور خواهند شد، و عطشان داخل آتش خواهند گشت.

شرح: بسيارى از فقهاء عظام تداوى بمسكر و خمر را براى چشم در حال اضطرار تجويز كرده‌اند، و مستندشان روايت هارون بن حمزه غنوى است كه از امام صادق ٧ نقل كرده: «مردى از درد چشم ميناليد، براى مداواى او سرمه‌اى كه بخمر عجين شده بود طبابت كردند، حضرت فرمود: اين پليد است و بحكم ميته ميباشد، و استعمال آن بهر كيفيّت حرام است، ولى چنانچه مضطرّ باشد مانعى ندارد چشم خود را بدان سرمه مداوا كند».

و بايد دانست كه اين تجويز ماداميست كه دارو منحصر باشد و نتوان با چيز حلالى آن را درمان كرد و إلّا آن را جايز ندانند؛ و انحصار دارو به آسانى معلوم كسى نخواهد شد.

(١) ٦- فضيل بن يسار گويد:[١] از امام باقر ٧ شنيدم ميفرمود: هر كس‌

[١] -فضيل بن يسار اصلا اهل كوفه است و در بصره منزل گزيده بوده و او را ثقه دانند و از اصحاب حضرت باقر و امام صادق عليهما السّلام است و گويند امام صادق ٧ در باره او فرمود هر كس ميخواهد بيكى از بهشتيان بنگرد بفضيل بن يسار نظر كند، و در روايت ديگر فرمود

ُ« هو منّا أهل البيت»

يعنى او از ما خاندان است، و در حديث ديگر گويد هر وقت فضيل بر امام باقر ٧ وارد ميشد حضرت ميفرمود:

ُ« بخّ بخّ بشّر المخبتين مرحبا لمن تأنس به الارض»

بارى وى در زمان امام صادق ٧ از دنيا رفته است.