ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٤٥٤ - كيفر آنكه با خاندان پيغمبر

رستاخيز او را يهودى برانگيزد، كسى گفت: يا رسول اللَّه اگر چه شهادت بتوحيد و نبوّت دهد، فرمود: آرى بجهت آنكه با گفتن شهادتين از ريختن خون خود جلوگيرى ميكنند (يعنى نميگويند مشرك است و خونش را مباح دانند) يا اينكه از جزيه دادن با تمام خوارى خود را رها ميگرداند (يعنى نميگويند كتابيست و بايد جزيه دهد) بعد كلام خود را تكرار كرده فرمود: هر كس با ما خاندان دشمن باشد خداوند او را يهودى محشور نمايد، پرسيدند يا رسول اللَّه چگونه و براى چه؟ حضرت فرمود: براى اينكه اگر زنده بماند و دجّال را درك كند بدو ايمان خواهد آورد.

شرح: مراد از دجّال در اين خبر مرد دروغگو و مدّعى باطل و فريبنده است نه فرد معيّن و مشخّصى، يعنى اين كس كه بغض ما را در دل دارد بر اساس دشمنى كه با ما خاندان دارد اگر بدولت باطل رسد بآن ايمان خواهد آورد، لذا مثل يهود كه دانسته و از روى دشمنى انكار حقّ كردند اين شخص نيز بروش آنان در قيامت محشور گردد، چنان كه فرمود: لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ- الآية.

(١) ٢- اسماعيل جعفيّ گويد، از امام صادق ٧ شنيدم كه گفت: رسول خدا ٦ فرموده است: ما خاندان نبوّت را كسى دشمن ندارد جز اينكه خداوند او را در روز قيامت بى‌دست و ناقص اندام يعنى بدون حجّت محشور ميفرمايد.