ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٦٦٦ - باب اين باب در كيفر بسيارى از اعمال است

براى كسى كه خداوند را گرامى دارد چه فكر ميكنيد كه خدا با او چه خواهد كرد (جز نيكى).

(١) و هر كس كدخدائى و رياست قومى را بعهده گيرد و با ايشان بنيكى رفتار ننمايد در جانبى از دوزخ او را زندانى كنند بهر روزى كه بر آنها رياست كرده هزار سال، و با دستهاى غل‌شده بگردن محشور شود، و چنانچه رياستش بر آنها از جانب حق ميبوده بالاخره خداوند نجاتش دهد، ولى اگر بناحق بر آنها رياست ميكرده بقعرى از دوزخش اندازند يا سقوط كند كه گوديش بمسافت هفتاد سال راه باشد.

(يعنى هفتاد سال در حال سقوط باشد).

(٢) و هر كس در محكمه داورى بغير ما أنزل اللَّه (يعنى بغير قانونى الهى) حكم راند گناهش همانند آن كس باشد كه بدروغ شهادت و گواهى دهد، و او را بدوزخ برند و بعذاب همان شاهد كاذب معذّب سازند.

(٣) و هر كس در اين جهان دو رو و دو زبان يعنى منافق منش باشد، در روز قيامت با دو چهره و دو زبان محشور خواهد شد[١].

[١] -منظور كسانى هستند كه در حضور كسى او را ميستايند و در غيابش بدگوئى او ميكنند چنان كه در خبر زهرى در كافى در توضيح كلام امام ٧ فرمايد« يطرى أخاه شاهدا، و يأكله غائبا» يعنى در ظاهر نيكى برادرش را گويد و او را تمجيد كند و در پشت سر او را بخورد، و بعيد نيست مراد كسانى باشند كه بدون جهت ترس يا تقيه با هر كس مطابق تمايلاتش سخن گويند و نان را بنرخ روز خورند و اين خود نفاق خواهد بود.