ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٦٦٤ - باب اين باب در كيفر بسيارى از اعمال است

او راضى باشند و وى در حضور بجماعت و در قراءت و ركوع و سجود و قيام و قعود ميانه‌رو باشد، و رعايت حال آنها را بنمايد أجرش برابر أجر همه جماعت مأمومين خواهد بود.

(١) و هر كس بر جماعتى در نمازشان امامت كند و ميانه‌رو نباشد، و رعايت حال ايشان را در حاضر شدن بمسجد در وقت، و در قراءت و ركوع و سجود و قيام و قعود ننمايد نماز وى پذيرفته نشود و بخود او بالا گردد

«و لم تجاوز تراقيه»

و از گلوگاه او تجاوز نكند (كتابه از اينكه بسوى خدا بالا نرود و مورد قبول درگاه الهى واقع نشود و ثوابى در آن نماز نخواهد داشت) و منزلت و مرتبه اين امام جماعت نزد خداوند همانند منزلت و مرتبه آن امام جائر و ستمكاريست كه صلاحيّت براى رهبرى رعيّت ندارد و باذن و اجازه خداى عزّ و جلّ بر ايشان رهبر نگشته است.

در اين هنگام امير المؤمنين علىّ ٧ بپا خاست و عرض كرد: يا رسول اللَّه پدر و مادرم بقربانت منزلت آن امام جائر و ستمكار كه صلاحيّت رهبرى ندارد و باذن خدا بر ايشان امام نگشته كدام است، حضرت فرمودند: او چهارم آن چهار تنى است كه عذابشان در روز قيامت از همه شديدتر است: ابليس، و فرعون، و آنكه خودكشى كند، و چهارم ايشان امير ستمكار است.

(٢) و هر كس برادر مسلمان تهى دستش بگرفتن وامى از وى محتاج شود، و او