ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٦٦٢ - باب اين باب در كيفر بسيارى از اعمال است

فرمود: خداوند متعال توبه آن دو را ميپذيرد، ولى توبه آن شخص كه ايشان را بفتنه انداخته و سبب اين ماجرا شده بوصفى كه از آن كرده نخواهد پذيرفت.

(١) و هر كس چشمان خود را پر كند از ديدن زنى كه ديدنش بر او حرام است خداى عزّ و جلّ در روز قيامت دو ديده او را با ميخهاى آتشين پر نمايد و آنها را پر از آتش كند تا وقتى كه در باره مردم حكم نمايد، آنگاه امر صادر شود كه او را بدوزخ بريد.

(٢) و هر كس ضيافتى كند و مردمى را از روى ريا و طلب شهرت طعام دهد (تا بگويند فلانى آدم بسيار خيّرى است) خداوند متعال از صديد جهنّم بوزن آن طعام بدو بخوراند و آن را در شكم وى آتش كند، تا وقتى كه در باره مردم حكم نمايد[١].

(٣) و هر كس با زن شوهر دارى همبستر شود، از فرج آن دو در روز قيامت صديد و ريمى بيرون ريزد كه بيابانى را كه پانصد سال راه مسافت دارد پر كند، و همه اهل آتش و جهنّميان از بوى تعفّن و گند آن بعذاب آيند، و عذاب آن دو نفر از همه سختتر باشد.

(٤) و خشم و غضب پروردگار عزّ و جلّ بسيار سخت و گرانست بر آن زن‌

[١] -زيرا ريا و شهرت‌طلبى در عبادات حكمش حكم شرك بخدا است و اطعام طعام خود يكى از عبادات است و ريا در عبادت از معاصى بزرگ است بلكه در شمار كفر محسوب است.