ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٥٠٩ - كيفر آنكه شهادت بدروغ دهد، و آنكه شهادت را كتمان كند
براى اينكه حقّ مسلمانى را زنده كند، با چهرهاى پر فروغ كه نورش تا آنجا كه ديده ببيند روشن كند در روز قيامت بمحشر آيد، و مردمان او را بنام و دودمان بشناسند، آنگاه امام ٧ فرمود: آيا نبينى كه خداى عزّ و جلّ ميفرمايد: وَ أَقِيمُوا الشَّهادَةَ لِلَّهِ يعنى شهادت را براى خدا بدهيد.
(١) ٤- سماعة بن مهران گويد: امام صادق ٧ فرمود: كسانى كه بدروغ شهادت ميدهند حدّ شرعى خواهند خورد، أمّا حدّ معيّنى براى آن نيست و بسته بنظر امام و پيشوا است، و نيز ايشان را در شهر ميگردانند تا مردم آنها را بشناسند تا ديگر اين كار را تكرار ننمايند و شهادت بدروغ ندهند، سماعه گويد: عرض كردم اگر توبه كنند و خود را اصلاح نمايند باز شهادتشان پذيرفته نگردد؟
فرمود: آرى اگر نادم شدند و توبه كردند خداوند از ايشان خواهد پذيرفت و شهادتشان پس از توبه مورد قبول باشد.
(٢) ٥- علاء رزين گويد: محمّد بن مسلم ثقفى روايت كرد كه از امام صادق ٧ سؤال كرد كه توبه شهادت دهنده بنا حقّ چگونه است؟ حضرت فرمود: