ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٤٢ - (ثواب كسى كه مانند امير المؤمنين(ع) وضو بگيرد و مانند او ذكر خدا كند)

قرار داد، و نجس قرار نداد) پس از آن استنجاء نمود (يعنى محلّ بول يا غايط را شست) پس گفت:

«اللّهمّ حصّن فرجى و أعفّه و استر عورتى و حرّمنى على النّار»

يعنى خدايا دامن مرا از خيانت حفظ كن و عفيف قرار بده، و عورت مرا بپوشان، و مرا بر آتش حرام گردان.

محمّد گويد پس از آن مضمضه نمود و آب را در دهان گردانيد و گفت:

«اللّهم لقنّى حجّتى يوم ألقاك، و أطلق لسانى بذكرك و شكرك»

يعنى خدايا حجّت مرا بمن بياموز در آن روزى كه جزاى تو را ملاقات مى‌كنم، و زبان مرا به ذكر و شكر خود گويا بگردان- پس از آن آب را به بينى بالا برد و گفت:

«اللّهمّ لا تحرّم علىّ ريح الجنّة و اجعلنى ممّن يشمّ ريحها و روحها و ريحانها و طيبها».

يعنى: خدايا بوى بهشت را بر من حرام مگردان، و مرا جزء اشخاصى قرار ده كه از بوى آن و از راحتى‌هاى آن و از گلهاى آن و عطرهاى آن استفاده مى‌كنند.

محمّد گويد پس از آن صورت خود را شست و گفت:

«اللّهم بيّض وجهى يوم تسودّ فيه الوجوه، و لا تسوّد وجهى يوم تبيضّ فيه الوجوه»

يعنى خدايا صورت مرا در روزى كه صورتها سياه ميگردد سفيد گردان، و