مى شكنم در شكن زلف يار - سروقامت، حسين - الصفحة ٢٣

- حاجى! از خانم چه خبر؟

(از اين سؤال تعجب مى‌كند!)

- همين حالا از مزارش بر مى‌گردم. بانوى خانه‌ام رفت!

اشك و شوق در هم مى‌آميزد و صداى اين زن را مى‌لرزاند ... حاجى! من كه از مرگ همسرت خبر نداشتم. اما مى‌خواهم مژده‌اى به شما بدهم.

الان در عالم رؤيا ديدم كه در نجف اشرف هستم. تمام بازار نجف تعطيل است. سر تا سر! مى‌پرسم امروز عاشورا است؟ بيست و يكم رمضان است؟ چه اتفاقى افتاده كه بازار نجف را بسته‌اند؟

مى‌گويند ملكه‌اى را از دبى آورده‌اند!

مى‌گويم ملكه‌هاى دبى كه قدر و منزلت معنوى ندارند.

مى‌گويند اين با همه فرق مى‌كند.

مى‌پرسم اسم او چيست؟

مى‌گويند خانم حاج قنبر!

...

***

زندگى صحنه زيباى هنرمندى ماست ...

هر كسى نغمه خود خوانَد و از صحنه رود.

صحنه پيوسته به جاست؛

خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد!