آقا! مى‌دونين چى گفت؟ حرفى زد كه موهاى بدنم سيخ شد. گفت بچه‌هام مى‌خواستن فردا روزه بگيرن؛ اما براى سحرى هيچى تو خونه نداشتيم. يه خورده آب ريختم توى قابلمه و داشتم الكى با ملاقه اونو هم مى‌زدم كه شما رسيدين ... اومدن شما بركت خونه ما بود.

***

ياد على عليه السلام مى‌افتم و آن شب‌هاى غمناك كوفه! ياد على عليه السلام و آن زخم كهنه بر كتف! نشان از كيسه نان و خرما.

على عليه السلام ديگر خسته است. از پا فتاده و آزرده.

با دغدغه‌اى به وسعت يك دريا ... آيا از اين پس كسى بين فقيران و محرومان، نان و خرما پخش مى‌كند؟

... و امشب نوبت پخش است. بين بچه‌هاى دانشكده ولوله‌اى برپاست.

همه آمده‌اند. با يك لبيك رسا به نداى مولايشان على! شما نمى‌آييد؟

اگر نه، دست كم دل‌هاى سبز خود را در پخش امشب با بچه‌هاى دانشكده همراه كنيد.