مردم سالارى دينى ماهيت، ابعاد و مسائل مردم سالارى دينى
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص

مردم سالارى دينى ماهيت، ابعاد و مسائل مردم سالارى دينى - جمعى از نويسندگان - الصفحة ٦٥

پيغمبر اكرم (ص) و ائمه (ع) در اين موارد آمده ببينيد در مى‌يابيد كه جملگى به رأى اكثريت حجيت مى‌بخشند چون هرچه تعداد افراد بيشتر شود درصد اشتباه كمتر مى شود و بالعكس هر چه تعداد كمتر باشد درصد خطا بالا مى‌رود.

اين مسائل همه عقلانى است و پيامبر (ص) و حضرت امير تاكيد مى‌كند كه اگر با عقلا مشورت كرديد، و اكثريت متمايل به رأى خاصى شد قطعاً به همان عمل كنيد.

وامرهم شورى بينهم‌ يعنى چه؟

«امر» اضافه شده به هم، ابرز مصاديق امر همگان حكومت است، يعنى دولتى كه بر جامعه حكومت مى‌نمايد بايد شورايى باشد، يعنى عقلا و انديشمندان حضور داشته باشد.

اما آيا اتفاق آراء امكان دارد يا نه؟ ممكن است در برخى موارد همه بر سر چيزى به اتفاق برسند

اما عادتاً اجماع نظر غير ممكن است پس طبعاً يك اقليت و يك اكثريت پيدا مى‌شود، آن وقت طبع قضيه اقتضاء مى‌كند كه رأى اكثريت را بگيريم.

خداوند مى‌فرمايد: «وشاورهم في الامر» (سوره آل‌عمران، آيه ١٥٩) در امور دينى نمى‌گويد شاورهم، در امور سياست و حكومت، و لشكركشى يا اداره كشور مى گويد شاورهم، يعنى با خود مردم مشورت كنيد.

بعد هم مى‌فرمايد: «فاذا عزمت فتوكل علي الله» (سوره آل‌عمران، آيه ١٥٩). اينجا برخى كجكى قضيه را مى‌فهمند مى‌گويند مشورت در اين آيه تشريفاتى است و اصالتى ندارد. اين برداشت غلطى است به هر حال شما اگر مشورت كرديد و يكدفعه يا دو دفعه مخالفت كرديد، ديگر مردم به شما اطمينان نمى‌كنند و صادق نخواهند