مردم سالارى دينى ماهيت، ابعاد و مسائل مردم سالارى دينى
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص

مردم سالارى دينى ماهيت، ابعاد و مسائل مردم سالارى دينى - جمعى از نويسندگان - الصفحة ١٥٦

واحده شكل مى‌گيرد براى تمام مسلمانان عالم) حيث قال سبحانه «انّ هذه امتكم امة واحدة». (سوره انبيا، آيه ٩٢)

امت واحده عبارت اخرى مردم سالارى است. مراد از امت واحده در اين آيه دين واحد و آيين واحد است يعنى همه انسانها حاكم دينى را انتخاب كنند كه اين همان مردم‌سالارى است زيرا آن گونه كه راغب در كتاب مفردات مى‌گويد منظور از امت هرگروه و جمعيتى است كه داراى جهت مشتركى باشند. آن جهت مشترك اينها را به هم مرتبط مى‌سازد.

پس همه اينها در تشكيل اين حكومت دخالت دارند در اين بين هيچ امتيازى براى كسى نمى‌توان قايل شد. سپس مى‌گويد اين اشتراك در دين يا آئين است و يا در زمان و عصر واحد و يا مكان معين خواه اين وحدت اختيارى بوده باشد و يا بدون اختيار. كسى نمى‌تواند بگويد من شركت نمى‌كنم. ما مى‌خواهيم حكومت اسلامى تشكيل دهيم و حكومت اسلامى دايره‌اش همه را فرا مى‌گيرد. و اين «همه» عبارت اخرى مردم سالارى دينى است.

برخى معتقدند مردم در حكومت دينى و تشكيل آن دخالت دارند اما مى‌گويند مردم مشاركت مى‌كنند و يك فقيه جامع الشرايط را در رأس قدرت قرار مى‌دهند و بعد به دنبال كار و زندگى خود مى‌روند. فقيه هر آنچه تشخيص مى‌دهد و مصلحت مى‌داند انجام مى‌دهد ولو اين كه با مصلحت و خواست مردم تصادم داشته باشد. بحثى كه تحت عنوان دموكراسى در غرب‌